Description
Een uitbarsting van geel en roze, als zonlicht dat over het doek is uitgestort. Tussen de losse, energieke streken verschijnen drie vormen—vazen of lichamen—met dunne, donkere lijnen die hen verbinden zonder echt samen te voegen.
Met de titel “Menage à trois” krijgt het geheel een tweede lading: wat eerst een stilleven lijkt, wordt een spel van nabijheid en spanning. Drie figuren in een wankel evenwicht—wie zoekt contact, wie trekt zich terug? Het alledaagse krijgt iets intiems, alsof deze objecten een verborgen relatie delen.
Zo blijft het schilderij zweven tussen kijken en voelen, tussen vorm en verlangen.